Garame, kelime anlamı olarak “paylaşma, bölüşme” demektir. İcra ve iflas hukukunda; borçlunun mal varlığının veya satıştan elde edilen paranın, tüm alacaklıların alacağını tam olarak karşılamaya yetmediği durumlarda, paranın alacaklılar arasında “alacakları oranında” paylaştırılması ilkesidir. Yani “Önce gelen alır, sona kalan dona kalır” kuralının tersidir; adaletli dağıtım sistemidir.
Özellikle hacizlere iştirak halinde veya iflas tasfiyesinde garame uygulanır. Örneğin; kasada 100 TL para var, ama toplam alacak 1.000 TL. Bu durumda kimse alacağının tamamını alamaz. Herkese alacağının %10’u ödenir. Buna “Garame Hesabı” denir.
Garame, alacaklılar için üzücü ama adil bir durumdur. Alacağın tamamı tahsil edilemese de, en azından herkesin eşit oranda zarar etmesi ve eşit oranda tahsilat yapması sağlanır. Konkordato projelerindeki “Tenzilat” (indirim) mantığı da aslında bir nevi anlaşmalı garamedir.