Masa alacağı, iflasın açılmasından sonra, iflas masasının (yani iflas idaresinin) kendi işlemleri nedeniyle doğan ve “İflas Alacakları”ndan (müflisin eski borçlarından) tamamen ayrı tutulan öncelikli borçlardır. İflas masası, tasfiye sürecini yönetirken masraf yapar; örneğin yediemin deposu kiralar, avukat tutar, iflas dairesi harçlarını öder veya yarım kalan bir inşaatı tamamlamak için malzeme alır. İşte bu masraflardan doğan borçlar “Masa Alacağı”dır.
Bu alacakların en büyük özelliği, “Tam Öncelik” ilkesidir. İflas masasına giren paradan; ne devlet, ne işçiler, ne de rehinli alacaklılar para alabilir. Önce masa alacakları (tasfiye giderleri) %100 oranında ödenir. Çünkü bu harcamalar yapılmadan malların satılması ve paraya çevrilmesi mümkün değildir.
Alacaklılar açısından bu terimin önemi şudur: Bir alacaklı, iflas sürecinde masaya hizmet veya mal veriyorsa (örneğin iflas idaresi binayı boyatıyorsa), bu alacağı masa alacağı olur ve parasını alma garantisi çok yüksektir. Ancak müflisin iflastan önceki borçları “iflas alacağı”dır ve sırasını beklemek zorundadır.