Nakit akış tablosu, bir işletmenin belirli bir dönem içindeki nakit girişlerini (tahsilat, satış, kredi vb.) ve nakit çıkışlarını (ödemeler, maaşlar, vergi vb.) gösteren finansal tablodur. Konkordato hukukunda bu tablo, sadece bir muhasebe kaydı değil, mahkemeye sunulan iyileştirme projesinin “ispat belgesi” niteliğindedir. Mahkeme, şirketin borçlarını ödeyip ödeyemeyeceğini niyetine bakarak değil, bu tablodaki verilere bakarak anlar.
Konkordato projesinde sunulan nakit akış tablosu, geçmiş verilerden ziyade “projeksiyon” (gelecek tahmini) odaklıdır. Şirket; “Önümüzdeki 24 ay boyunca şu kadar satış yapacağım, şu vadede tahsil edeceğim ve elime geçen bu nakitle alacaklılara şu taksitle ödeme yapacağım” iddiasını bu tabloyla somutlaştırır. Tablonun gerçekçi olması şarttır; hayali satış hedefleri veya belirsiz kaynak girişleri üzerine kurulan bir tablo, komiser ve mahkeme tarafından reddedilir.
Bu tablo, sürecin denetim mekanizmasıdır. Konkordato komiseri, her ay gerçekleşen nakit akışı ile projedeki tahmini nakit akışını karşılaştırır. Eğer şirket, tabloda taahhüt ettiği hedeflerin çok gerisinde kalıyorsa (sapma varsa), komiser durumu rapor eder ve bu durum konkordatonun feshine kadar gidebilir.