Ana sözleşme, bir şirketin kuruluşunda ortaklar tarafından hazırlanan, ticaret siciline tescil ve ilan edilen, şirketin “Anayasası” niteliğindeki temel belgedir. Şirketin ticaret unvanı, merkezi, amaç ve konusu (ne iş yapacağı), sermaye miktarı, hisse oranları, yönetim şekli ve kâr dağıtım esasları bu belgede madde madde yazar.
Şirket tüzel kişiliği bu sözleşme ile doğar ve şirketin tüm faaliyetleri bu metne uygun olmak zorundadır. Örneğin; ana sözleşmede yazmayan bir faaliyet konusunu (örneğin inşaat yazıyorken gıda işi yapmak) şirket icra edemez, ederse “ultra vires” (yetki aşımı) sorunu doğabilir (Gerçi yeni TTK ile bu kural yumuşatılmıştır ancak hala temsilde sorun yaratır).
Ana sözleşme, standart bir metin olmak zorunda değildir. Ortaklar, emredici hukuk kurallarına aykırı olmamak şartıyla, şirketin nasıl yönetileceğine dair özel kurallar koyabilirler (Örn: “Yönetim kurulu kararları oy birliği ile alınır” veya “X grubu paylara imtiyaz tanınır” gibi). Bu nedenle iyi hazırlanmış bir ana sözleşme, ileride ortaklar arasında çıkacak kavgaları önleyen en önemli hukuki tedbirdir.