Mühletin uzatılması, konkordato sürecinde mahkeme tarafından verilen başlangıç sürelerinin (geçici veya kesin mühlet), projenin tamamlanması veya alacaklılarla anlaşmanın sağlanması için yeterli olmaması durumunda başvurulan bir ek süre prosedürüdür. Konkordato, zamana karşı bir yarıştır ancak bazen piyasa koşulları, müzakerelerin uzaması veya teknik incelemelerin bitmemesi nedeniyle ekstra zamana ihtiyaç duyulabilir.
Kanun, bu uzatmaları sıkı kurallara bağlamıştır. “Geçici Mühlet” (başlangıçta 3 ay) en fazla 2 ay daha uzatılabilir. “Kesin Mühlet” (başlangıçta 1 yıl) ise, güçlük arz eden özel durumlarda en fazla 6 ay daha uzatılabilir. Uzatma kararı otomatik olarak verilmez; borçlunun veya komiserin gerekçeli talebi ve bu talebi destekleyen komiser raporu şarttır. Mahkeme, şirketin iyileşme ümidinin devam ettiğini ve ek sürenin başarı şansını artıracağını görürse uzatma verir.
Bu ek süreler, borçlu şirket için hayati bir “nefes alma” imkanıdır. Ancak alacaklılar için belirsizliğin uzaması anlamına geldiğinden, mahkemeler bu kararı verirken titiz davranır. Uzatma süresince de tüm tedbirler (icra yasakları, faizlerin durumu vb.) aynen devam eder. Sürelerin sonunda proje hala oylanıp kabul edilmemişse, mahkeme konkordato talebini reddeder ve genellikle şirketin iflasına karar verir.