İflas ve konkordato hukukunda “Konkordato Belgesi” veya daha teknik adıyla “Konkordato Ön Projesi”, borçlunun mahkemeye sunduğu başvurunun bel kemiğini oluşturan en stratejik dokümandır. Bu belge, borçlunun “Ben borçlarımı ödeyemiyorum” beyanının ötesine geçerek, “Borçlarımı şu kaynaklarla, şu vadede ve şu yöntemle ödeyeceğim” taahhüdünü içerir. Mahkeme, konkordato talebini değerlendirirken şirketin niyetinden ziyade, bu belgede sunulan verilerin gerçekçi olup olmadığına bakar.
Bu belgenin içeriğinde detaylı nakit akış tabloları, işletmenin beklenen gelir-gider projeksiyonları, alacaklılara ödeme yapılacak oranlar (tenzilat teklifi) ve ödeme takvimi yer alır. Ayrıca, işletmenin mali darboğazdan çıkması için hangi adımların atılacağı (sermaye artırımı, varlık satışı, küçülme vb.) somut verilerle açıklanır. Eğer proje inandırıcı bulunmazsa veya matematiksel olarak tutarlı değilse, mahkeme geçici mühlet vermeden talebi reddedebilir.
Konkordato projesi, süreç boyunca dinamik bir yapıya sahiptir. Konkordato komiseri ve alacaklılarla yapılan müzakereler sonucunda bu belgedeki teklifler revize edilebilir. Sürecin sonunda alacaklıların oylamasına sunulan ve mahkemece tasdik edilen metin, artık borçlu ile alacaklılar arasındaki yeni “sözleşme” hükmündedir. Bu nedenle, iflas konkordato belgesinin uzman hukukçular ve mali müşavirler tarafından, işletmenin gerçek verilerine dayanarak titizlikle hazırlanması hayati önem taşır.