Amme alacağı (Kamu Alacağı), devletin ve kamu tüzel kişilerinin kamu hizmetlerinin finansmanı için egemenlik gücüne dayanarak talep ettiği; vergi, resim, harç, para cezaları ve SGK primleri gibi alacakları kapsayan teknik terimdir. Özel hukuk alacaklarından farklı olarak, amme alacakları 6183 sayılı özel bir kanuna tabidir ve devlet bu alacakları tahsil etmek için mahkemeye gitmek zorunda değildir; kendi icra dairesi aracılığıyla doğrudan haciz uygulayabilir.
Konkordato hukuku açısından amme alacağının en belirleyici özelliği, **”Konkordato Projesine Tabi Olmaması”**dır. Yani, bir şirket konkordato ilan ettiğinde ticari borçları için %20 indirim (tenzilat) isteyebilir ama devlete olan borcu için “Vergimin %20’sini silin” diyemez. Amme alacakları için tenzilat yapılamaz; bu alacaklar tam ve eksiksiz ödenmek zorundadır. Devlet, konkordato müzakerelerinde masaya oturup pazarlık yapmaz.
Ancak bu, ödeme kolaylığı sağlanmayacağı anlamına gelmez. Borçlu şirket, konkordato mühleti içinde amme alacakları için 6183 sayılı kanun kapsamında “Taksitlendirme/Tecil” talebinde bulunabilir. Konkordato projesinin başarıya ulaşabilmesi için mahkeme, amme alacaklarının da ödenebilir durumda olduğunu (yani yapılandırıldığını) görmek ister. Eğer devlete olan borçlar için bir ödeme planı sunulmazsa, mahkeme konkordatoyu tasdik etmeyebilir.