Adi alacak, icra ve iflas hukukunda herhangi bir rehinle (ipotek, menkul rehni vb.) güvence altına alınmamış ve kanunlarda “imtiyazlı” olarak sayılmamış standart borçları ifade eder. Ticari hayattaki alacakların çok büyük bir kısmı bu kategoridedir. Tedarikçilerin kestiği faturalardan doğan alacaklar, teminatsız ticari krediler, senetler veya çeklere dayalı alacaklar, aksi kararlaştırılmadıkça adi alacak statüsündedir.
Konkordato ve iflas süreçlerinde adi alacaklıların konumu kritiktir çünkü sürecin kaderini belirleyen “oy hakkı” esasen bu gruba aittir. Rehinli alacaklılar veya devlet (amme) alacakları kendi özel prosedürlerine tabi iken, konkordato projesinde teklif edilen indirim (tenzilat) veya vade yapılandırması doğrudan adi alacaklıları etkiler. Bir konkordato projesinin kabul edilebilmesi için, adi alacaklıların hem sayıca hem de alacak tutarı bakımından yasada belirtilen çoğunluğu (nitelikli çoğunluk) sağlaması gerekir.
İflas halinde ise adi alacaklar, “sıra cetveli” adı verilen ödeme listesinde dördüncü sırada yer alır. Yani iflas masasında toplanan paradan; önce rehinli alacaklılar, sonra devlet ve işçiler (imtiyazlılar) ödenir. Eğer geriye para kalırsa adi alacaklılara ödeme yapılır. Genellikle iflaslarda para bu sıraya gelene kadar tükendiği için, adi alacaklılar en büyük riski taşıyan gruptur. Bu nedenle, adi alacaklılar için konkordato teklifini kabul etmek, iflas tasfiyesine girmekten genellikle daha rasyonel bir seçenek olarak görülür.