Vade konkordatosu, borçlunun borçlarının tamamını ödemeyi kabul ettiği, ancak mevcut nakit akışının borçları vadesinde ödemeye yetmediği durumlarda “zaman kazanmak” için başvurduğu konkordato türüdür. Burada herhangi bir borç silme (tenzilat) söz konusu değildir; anaparanın tamamı ödenir. Sadece ödemeler, alacaklılarla anlaşılan yeni bir takvime (örneğin 36 ay taksite) bağlanır.
Bu tür, genellikle “likidite krizi” yaşayan ancak “borca batık olmayan” veya gelecekte tahsilat beklentisi yüksek olan şirketler için idealdir. Alacaklılar açısından tenzilat konkordatosuna göre daha kabul edilebilirdir çünkü ana paralarından kayıp yaşamazlar, sadece parayı biraz daha geç tahsil ederler. Genellikle vade süresince borçlara faiz işletilmemesi veya düşük faiz işletilmesi konusunda anlaşılır.
Vade konkordatosu bazen tenzilat ile birlikte “Karma” olarak da uygulanabilir (Hem indirim hem taksit). Ancak saf vade konkordatosunda borçlu, “Benim malım mülküm borcumu öder, sadece şu an nakdim yok, bana süre verin herkesin parasını kuruşu kuruşuna ödeyeceğim” taahhüdünde bulunur. Bu, ticari itibarı en az zedeleyen konkordato modelidir.