İyileştirme projesi (veya Konkordato Ön Projesi), mali durumu bozulmuş ve konkordato talep eden bir şirketin, bu darboğazdan nasıl çıkacağını, borçlarını hangi kaynaklarla ve ne şekilde ödeyeceğini somut verilerle mahkemeye ve alacaklılara sunduğu kapsamlı bir kurtuluş planıdır. Bu proje, konkordato talebinin “kalbi” niteliğindedir; çünkü mahkeme, şirkete mühlet verip vermeme kararını büyük oranda bu projenin tutarlılığına ve inandırıcılığına bakarak verir.
Projenin içeriğinde sadece “borçlarımı ödeyeceğim” vaadi değil, bunun matematiksel ve operasyonel altyapısı yer almalıdır. Şirket sermaye artırımı mı yapacak? Karlı olmayan şubeleri mi kapatacak? Stokları mı eritecek? Yoksa yeni bir yatırımcı mı buldu? Tüm bu stratejiler, nakit akış tabloları ile desteklenerek sunulur. Proje aynı zamanda alacaklılara yapılan teklifi de içerir: Borçlarda indirim (tenzilat) mi isteniyor, yoksa sadece vade (taksitlendirme) mi talep ediliyor?
İyileştirme projesi, süreç boyunca statik kalmaz; komiser denetiminde ve alacaklılarla yapılan müzakerelerle revize edilebilir. Ancak projenin hayali veya manipülatif olması, konkordato talebinin reddedilmesine ve şirketin doğrudan iflasına karar verilmesine yol açar. Bu nedenle proje, hem finansal gerçeklere uygun olmalı hem de alacaklıları, iflas tasfiyesine kıyasla daha avantajlı bir durumda olduklarına ikna edebilmelidir. Başarılı bir iyileştirme projesi, şirketin “müflis” değil “yaşayan ve üreten” bir organizasyon olarak kalmasını sağlayan yol haritasıdır.