İflas içi konkordato, hakkında iflas kararı verilmiş bir borçlunun (müflisin), iflas tasfiyesi devam ederken alacaklılarına bir ödeme projesi sunarak iflas halinden kurtulmasını sağlayan özel bir hukuki mekanizmadır. Genellikle iflasın önlenmesine yönelik olan “adi konkordato”dan farklı olarak, burada süreç iş işten geçtikten, yani şirket iflas ettikten sonra başlar. Ancak kanun koyucu, işletmenin tamamen yok olup mal varlığının parça parça satılması yerine, bir bütün olarak ekonomiye kazandırılmasına ikinci bir şans tanımıştır.
Bu süreçte müflis, iflas idaresine başvurarak borçlarını belirli bir vadede veya belirli bir indirimle ödemeyi teklif eder. Eğer bu teklif alacaklılar tarafından kabul edilir ve ticaret mahkemesi tarafından tasdik edilirse, iflas idaresi elindeki malları satmayı durdurur. Konkordatonun tasdikiyle birlikte iflas hükmü tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar ve borçlu, malları üzerinde yeniden tasarruf yetkisi kazanır. Yani şirket, üzerindeki “müflis” damgasından kurtularak ticari hayatına geri döner.
İflas içi konkordato, özellikle iflas masasının mal varlığının borçları karşılamaya yetmediği veya tasfiye sürecinin yıllarca süreceği durumlarda alacaklılar için de avantajlıdır. Zira alacaklılar, belirsiz ve uzun bir tasfiye sürecini beklemek yerine, konkordato projesi kapsamında alacaklarını daha hızlı ve öngörülebilir bir takvimde tahsil edebilirler. Bu yöntem, hem borçlunun ticari itibarını iade etmesi hem de alacaklıların menfaatini koruması açısından “tasfiyeden dönüş” bileti niteliğindedir.